Trzebnica – spacer Dużą Ścieżką Świętej Jadwigi Śląskiej

W ubiegłą niedzielę wybraliśmy się z żoną do Trzebnicy na spacer fotograficzno-turystyczny. Uwielbiamy razem poznawać nowe miejsca, więc szukaliśmy małego, ciekawego miasteczka, które można „zaliczyć” w jeden dzień. Padło na Trzebnicę, która jest blisko Wrocławia i pozwala na wszechstronny spacer – jest i miejsko, i wiejsko, i lasów oraz łąk też nie brakuje. 😉

Po sprawdzeniu najważniejszych atrakcji stwierdziliśmy, że najlepiej będzie podróżować Dużą Ścieżką Świętej Jadwigi Śląskiej:

atr_gm_op_qgEr2d
Mapa pochodzi ze strony http://www.trzebnica.pl

To szlak turystyczno-pielgrzymkowy, który pozwala odwiedzić prawie wszystkie najważniejsze miejsca w Trzebnicy. I choć nie interesowało nas zbytnio pielgrzymowanie, to ciężko się nie zgodzić, że taki spacer każdemu pomoże oczyścić się duchowo. 🙂

Przyjazd, Bazylika św. Jadwigi.

Do miasteczka przyjechaliśmy rano autobusem, który wysadził nas w centrum. Zgodnie z planem ruszyliśmy do pierwszego punktu (a w zasadzie trzech punktów w jednym obszarze). I tak, niebawem podziwialiśmy już Bazylikę św. Jadwigi oraz ołtarz polowy na placu pielgrzymkowym.

Ołtarz polowy na placu pielgrzymkowym w Trzebnicy. W tle Bazylika św. Jadwigi.
Ołtarz polowy na placu pielgrzymkowym w Trzebnicy. W tle Bazylika św. Jadwigi.
Ołtarz polowy na placu pielgrzymkowym w Trzebnicy.
Ołtarz polowy na placu pielgrzymkowym w Trzebnicy.
Wnętrze Bazyliki św. Jadwigi.
Wnętrze Bazyliki św. Jadwigi.

W drodze do Rotundy.

Ruszyliśmy dalej i troszkę zabłądziliśmy, ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Zobaczyliśmy trochę bardziej wiejskie oblicze miasta:

Stary traktor.
Stary traktor.

I trochę flory i fauny:

Bazie w porannych promieniach słońca.
Bazie w porannych promieniach słońca.
Kos zwyczajny (Turdus merula)
Kos zwyczajny (Turdus merula)
Kos zwyczajny (Turdus merula)
Kos zwyczajny (Turdus merula)

Następnie trafiliśmy na park, który idealnie posłużył nam jako miejsce na śniadanie:

Park Solidarności.
Park Solidarności.

W końcu dotarliśmy do Rotundy Pięciu Stołów:

Rotunda Pięciu Stołów
Rotunda Pięciu Stołów
Rotunda Pięciu Stołów
Rotunda Pięciu Stołów – dziedziniec.

Zanim jednak zdążyliśmy się tam rozejrzeć, naszą uwagę skupiła na sobie zięba. I chociaż ptak ten nie śpiewał tak pięknie, jak to ma w zwyczaju, a jedynie popiskiwał (prawdopodobnie zaniepokojony naszą obecnością), to na kilka minut odwrócił skutecznie naszą uwagę od zabytkowej rotundy:

Zięba zwyczajna, samiec (Fringilla coelebs)
Zięba zwyczajna, samiec (Fringilla coelebs)
Zięba zwyczajna, samiec (Fringilla coelebs)
Zięba zwyczajna, samiec (Fringilla coelebs)

Willa „Zamek”

Kolejnym punktem naszej wycieczki był zabytkowy budynek, będący niegdyś uzdrowiskowym pensjonatem – willa „Zamek”. Nim jednak tam dotarliśmy, moją uwagę przykuły domki malowniczo rozrzucone na pobliskich wzgórzach. Szkoda, że wszystkie były nowymi budynkami.

Malownicze obrzeża Trzebnicy
Malownicze obrzeża Trzebnicy

Sam „Zamek” jak na zabytek jest raczej zaniedbany i szkoda, że nie ma w nim czegoś godnego takiego miejsca:

 Willa
Willa „Zamek”, znajdująca się w trzebnickim Lesie Bukowym.
Opuszczony budynek przy  Willi
Opuszczony budynek przy Willi „Zamek”.

Las Bukowy.

Las Bukowy to świetne miejsce. Brakuje mi takich miejsc we Wrocławiu. Park Tysiąclecia, niedaleko którego mieszkam nijak nie umywa się do tego miejsca, mimo, że płynie przezeń rzeka. W trzebnickim Lesie Bukowym prawie każdy znajdzie coś dla siebie.

Dla amatorów klasycznych spacerów jest mnogość ścieżek i ciekawych miejsc:

Ścieżka w Lesie Bukowym
Ścieżka w Lesie Bukowym
Ciekawe, czy to autentyczne napisy z czasów II Wojny Światowej.
Ciekawe, czy to autentyczne napisy z czasów II Wojny Światowej.
Duża Ścieżka Świętej Jadwigi jest oznaczona niebieskim znakiem, widocznym na drzewie
Duża Ścieżka Świętej Jadwigi jest oznaczona niebieskim znakiem, widocznym na drzewie
Z dawnej wieży widokowej zostały tylko resztki fundamentów.
Z dawnej wieży widokowej zostały tylko resztki fundamentów.

Dla sportowców są specjalne trasy biegowe, rowerowe i motocyklowe. Szczególnie tym ostatnim dwóm grupom spodoba się fakt, że las ten jest mnogi we wzgórza, wzniesienia i skarpy, na których można szaleć, a w niektórych miejscach są sztucznie usypane rampy i inne elementy, które przypadną do gustu miłośnikom ekstremalnej jazdy.

Las Bukowy obfituje w takie skarpy i wzniesienia.
Las Bukowy obfituje w takie skarpy i wzniesienia.

Także miłośnicy przyrody znajdą tu coś dla siebie. Ćwierkają tu ptaki, stukają dzięcioły, szaleją wiewiórki, a i kwiatów nie brakuje.

Kwiatów w Lesie Bukowym też nie brakuje.

Huba
Huba

Oczywiście to też trasa pielgrzymkowa, więc obiektów sakralnych jest tu sporo…

Pustelnia i Droga Krzyżowa.

Pod koniec leśnego odcinka naszej wycieczki trafiliśmy na jedną ze stacji leśnej Drogi Krzyżowej.

 VIII stacja leśnej Drogi Krzyżowej.
VIII stacja leśnej Drogi Krzyżowej.

Stacje te są rozrzucone po tej części lasu, a pierwsze znajdują się przy miejscu, nazwanym niegdyś (choć moim zdaniem ta nazwa wciąż tu pasuje) Pustelnią. Znajdują się tam Kościół leśny Czternastu Świętych Wspomożycieli oraz Grota Matki Boskiej z Lourdes. W kościele odbywają się regularnie Msze Święte.

Po lewej cztery stacje leśnej Drogi Krzyżowej w Trzebnicy. Po prawej Kościół leśny Czternastu Świętych Wspomożycieli oraz Grota Matki Boskiej z Lourdes.
Po lewej cztery stacje leśnej Drogi Krzyżowej w Trzebnicy. Po prawej Kościół leśny Czternastu Świętych Wspomożycieli oraz Grota Matki Boskiej z Lourdes.
 Grota Matki Boskiej z Lourdes.
Grota Matki Boskiej z Lourdes.
 Kościół leśny Czternastu Świętych Wspomożycieli w Trzebnicy.
Kościół leśny Czternastu Świętych Wspomożycieli w Trzebnicy.
 Kościół leśny Czternastu Świętych Wspomożycieli w Trzebnicy.
Kościół leśny Czternastu Świętych Wspomożycieli w Trzebnicy.
 Grota Matki Boskiej z Lourdes.
Grota Matki Boskiej z Lourdes.
 Grota Matki Boskiej z Lourdes.
Grota Matki Boskiej z Lourdes.
Cegły budynku przy Grocie Matki Boskiej z Lourdes.
Cegły budynku przy Grocie Matki Boskiej z Lourdes.

Co ciekawe, kościół ma swojego strażnika. A jest nim… kotka. 🙂 Wejście do środka musieliśmy okupić odrobiną pieszczot i zabawy. Co łaska oczywiście. 🙂

A w samym kościele znalazłem uwięzionego motyla. Skojarzył mi się z duszą, która utknęła w czyśćcu.

Motyl uwięziony w Kościele
Motyl uwięziony w Kościele

Dęby Pamięci.

Ostatnim miejscem w lesie, jaki odwiedziliśmy była Ścieżka Dębów Pamięci w Lesie Bukowym, znajdująca się przy jednej ze stacji Drogi Krzyżowej.

Wejscie na Ścieżkę Dębów Pamięci.
Wejście na Ścieżkę Dębów Pamięci.
Ścieżka Dębów Pamięci.
Ścieżka Dębów Pamięci.

Są to dęby posadzone dla upamiętnienia ofiar Zbrodni Katyńskiej, katastrofy w Smoleńsku i innych ofiar mordów na wschodzie. Każdym drzewkiem opiekuje się inna grupa społeczna – strażacy, harcerze, mieszkańcy itd.

Ulica Leśna, trzy stawy i trzebnickie koty.

Po wyjściu z Lasu Bukowego trafiliśmy na ulicę… Leśną. 🙂 Jest tu coś w sam raz dla zmęczonych podróżą. Całkiem spory, jak na taką miejscowość aquapark (który chętnie odwiedzę latem) i Karczma Leśna:

Karczma Leśna
Karczma Leśna

Pod parkiem wodnym znalazłem odpowiednik wrocławskich krasnali, czyli trzebnickie koty:

Aquarius - Kot Julii Rafalskiej
Aquarius – Kot Julii Rafalskiej

Zaraz za aquaparkiem znajdują się trzy stawy. Każdy jest trochę inny, ale razem tworzą bardzo ciekawe miejsce do spacerów. Jest tam też mała muszla koncertowa.

Staw Zdrojowy
Staw Zdrojowy
 Dawny Etablissement Waldhaus i staw Łabędzi.
Dawny Etablissement Waldhaus i staw Łabędzi.
Amatorów i amatorek wędkarstwa nie brakowało.
Amatorów i amatorek wędkarstwa nie brakowało.
W tle Staw Gondolowy
W tle Staw Gondolowy

A dla całkowicie zmęczonych, naprzeciwko stawów leży chyba najbardziej luksusowe miejsce wypoczynkowe w mieście – Hotel Trzebnica:

Hotel Trzebnica
Hotel Trzebnica

Mi jednak najbardziej spodobał się starawy, ale zadbany i ładny domek, przed którym kwitły żonkile. Bardzo malowniczy widok.

Żonkile
Żonkile
Malowniczy domek
Malowniczy domek

Na Kapliczne Wzgórze.

Krótki odcinek trasy prowadził przez obszar podmiejski, jednak nie było tam nic ciekawego. Następnie trafiliśmy do dróżki, która znajdowała się w płytkim wąwozie. Nagle poczuliśmy słodki zapach kwiatów i już po chwili po prawej stronie zobaczyliśmy pierwsze drzewa sadu.

Za niewielkim nasypem upstrzonym drobnymi kwiatkami polnymi, na małym wzniesieniu ciągnął się kwitnący właśnie na różowo sad. Był to piękny i zapierający dech w piersiach widok, a bzyczące pszczoły zdawały się być wszędzie.

Na okolicznej łące jakaś rodzina puszczała latawce. Okolica jest jak z bajki. 🙂

Puszczanie latawca.
Puszczanie latawca.

Powoli wspinaliśmy się na Kapliczne Wzgórze i podziwialiśmy działki, sady i pola położone na pochyłych terenach.

Jednak najpiękniejsze widoki, to panoramy, które można zobaczyć z najwyższych punktów wzniesienia. Z jednej strony widać Trzebnicę:

 Panorama Trzebnicy widziana ze wzgórza Kaplicznego.
Panorama Trzebnicy widziana ze wzgórza Kaplicznego.
Bazylika św. Jadwigi.
Bazylika św. Jadwigi.

A z drugiej pola i łąki.

Największym zaskoczeniem dla nas był fakt, że widać stamtąd górę Ślężę oraz wrocławski Most Rędziński. A nawet trochę wrocławskich zabudowań! Pogoda zdecydowanie nas rozpieszczała – odrobina mniejsza widoczność i nie zobaczylibyśmy tego wszystkiego.

Góra Ślęża widziana ze Wzgórza Kaplicznego w Trzebnicy. W lewej części kadru widać Most Rędziński z AOW, a za nim wrocławskie zabudowania.
Góra Ślęża widziana ze Wzgórza Kaplicznego w Trzebnicy. W lewej części kadru widać Most Rędziński z AOW, a za nim wrocławskie zabudowania.

Po drodze spotkaliśmy także ceika:

Rusałka ceik.
Rusałka ceik.

W końcu dotarliśmy do Kaplicy św. Jadwigi:

Kaplica św. Jadwigi
Kaplica św. Jadwigi

Wracamy do miasta, Piekielny Wąwóz.

Zaraz za kapliczką nasza trasa przecinała drogę wjazdową do miasta. To tędy wjeżdżaliśmy do Trzebnicy autobusem.

Wjazd do Trzebnicy
Wjazd do Trzebnicy

Dalsza część naszej trasy wiodła znów przez tereny podmiejskie. Było tam dużo starych domostw, ale raczej niewiele tematów do zdjęć. Tym bardziej, że przeliczyłem się, jeśli chodzi o możliwości akumulatorów mojego aparatu, które powoli zaczynały odmawiać posłuszeństwa i musiałem oszczędnie rozporządzać kadrami.

Trochę zawiódł nas Piekielny Wąwóz, który zapowiadał się na ciekawe miejsce. W praktyce okazał się być strasznie zaniedbany i zaśmiecony:

Piekielny Wąwóz
Piekielny Wąwóz

Jakby na pocieszenie, kawałek dalej obserwowaliśmy szpaki żerujące w trawie:

Szpaki
Szpaki

Kościół Piotra i Pawła, Rynek, kotów trzebnickich ciąg dalszy.

W końcu trafiliśmy z powrotem do centrum Trzebnicy i pod ostatni punkt Dużej Ścieżki Świętej Jadwigi Śląskiej – Kościół Piotra i Pawła.

Kościół Św. Piotra i Pawła
Kościół Św. Piotra i Pawła

Dalej ruszyliśmy na Rynek, gdzie pod ratuszem zrobiliśmy sobie krótki postój. Tam też spotkaliśmy kolejne koty trzebnickie.

Rynek i Ratusz
Rynek i Ratusz
Trzebnickie koty na Rynku
Trzebnickie koty na Rynku

Kawiarnia Markiza.

A teraz odrobina reklamy, jak najbardziej zasłużonej. Jednym z największych i zarazem najbardziej pozytywnych zaskoczeń, jakie zaserwowała nam Trzebnica jest Markiza. To zarazem kawiarnia, cukiernia i piekarnia. Z zewnątrz wygląda niepozornie:

Natomiast to, co jest w środku zaskakuje. Ogromny wybór ciast, pyszna kawa i bardzo fajne ceny – kawa i ciastko kosztują tam tyle, co w kawiarni tego rodzaju we Wrocławiu sama kawa albo samo ciastko. Wystrój jest przyjemny, nienachalny i estetyczny. Można też zamówić na wynos, co też zrobiliśmy, aby posilić się na świeżym powietrzu:

Takie cudnie zapakowane ciasto kosztuje jedynie 4,50 zł. A smakuje jeszcze lepiej niż wygląda, zupełnie jak ciasto mamy. 😉

Winna Góra

Na koniec wyprawy udaliśmy się na Winną Górę, zwaną też Kocią. Dla naszych zmęczonych nóg wspinaczka była ciężka, ale w perspektywie mieliśmy piknik. Miejsce okazało się idealne. Było w miarę spokojnie, a przy takim widoku i świeżym powietrzu wszystko smakuje jak wykwintne danie. 🙂

 Panorama Trzebnicy widziana z Winnej Góry.
Panorama Trzebnicy widziana z Winnej Góry.

Niestety to ostatnie zdjęcie, jakie pozwolił mi zrobić mój aparat, jednak nie trafiliśmy już na wiele miejsc, którym warto by zrobić zdjęcie. Po pikniku wylegiwaliśmy się w promieniach słonecznych na kocyku.

Powrót.

Wracając do miasta podziwialiśmy jeszcze wykopaliska archeologiczne, w których znaleziono najstarsze ślady człowieka w Polsce. Potem udaliśmy się na stację kolejową, skąd wróciliśmy szynobusem do Wrocławia. Ciekawym faktem jest to, że linię Wrocław Psie Pole – Trzebnica utrzymują Koleje Dolnośląskie i kursują tam tylko ich szynobusy. 🙂


Trzebnica to naprawdę ciekawe miasto, szczególnie jeśli lubi się spacerować. Może trochę niepozorne, ale bogate w atrakcje i takie inne od Wrocławia – spokojne i ciche, ale na pewno nie nudne. Z ogromną przyjemnością tam kiedyś wrócę, a jeśli Wasze ścieżki będą biegły przez tę okolicę, to koniecznie tam wstąpcie – nie pożałujecie! 🙂

Reklamy

2 myśli nt. „Trzebnica – spacer Dużą Ścieżką Świętej Jadwigi Śląskiej”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s